' Cogi Baba Ulu Ermiş, Herkesin Muradını Vermiş ' Bize Ulaşın | Ana Sayfa
Köy | Ulu Ermiş| Festival | Cemevi | Fotoğraflar | Duyurular | Ziyaretçi Defteri | Linkler
Köy / Genel Bilgiler || Soyağacı || Yöresel || İmranlı || Koçgiri || Haritalar
İmranlı |İmranlı İnanç Coğrafyası |İmranlı Köyleri |Çevre Köyler | İmranlı Linkleri


İMRANLI İLÇESİ



Genel Bilgiler

Günümüzde 8 mahalleden oluşan İmranlı ; 1 ilçe belediyesi, 1 bucak (Karacaören), 16 mezra ve 102 köye sahip olup 2000 yılı merkez nüfusu 6.500 , toplam nüfusu ise 13.500 civarındadır. Sivas ilinin kuzeydoğusunu kaplayan ilçemiz aynı zamanda İç Anadolu Bölgesinin de en doğu ucunu kaplar. İmranlı ilçe merkezi,Sivas-Erzincan D-200 karayolu üzerinde kurulmuş olup, Sivas’a uzaklığı 106 km. ,Erzincan’a uzaklığı ise 140 km.dir. Doğusunda Erzincan’ın Refahiye ve İliç ilçeleri ile güneyinde Divriği, batısında Zara, kuzeyinde Suşehri ve Akıncılar ilçeleri bulunan İmranlı’nın yüzölçümü 1229 km2, rakımı 1650 m. dir.





İmranlı Tarihi

Tarih sahnesinde İmranlı ve çevresinde ; Doğu Roma, Bizans ve Arap egemenliği varolmuştur. 1075 yılında Danişmentli, 1174 yılında Selçuklu yönetimi altında kalan yörei 1243 yılında (bugünkü Zara-İmranlı arasında yer alan Kösedağ bölgesinde Sivas’tan hareket eden Gıyasettin Keyhüsrev yönetimindeki Selçuklu ordusu ile Erzincan’dan hareket eden Moğol ordusu arasında) gerçekleşen Kösedağ savaşından sonra savaşta galip gelen Moğollar yönetimine geçmiştir. 1335-1381 yılları arasında Eratna Beyliği, 1381-1398 yılları arasında ise Kadı Burhaneddin Ahmet Devleti yönetiminde kalmıştır. Sivas Hükümdarı olan Kadı Burhanettin Ahmet Bezm-i Rezm’ e göre yaz aylarını Kösadağ’ da geçirirmiş. Kösedağ devletin bir çeşit yazlık başkenti halini almaktaydı. 1398 yılında Akkoyunlu Devleti kurucusu Kara Yülük Osman Bey, Kadı Burhanettin’i öldürerek yöreyi Akkoyunlu Devleri sınırları içine kattı. Fatih Sultan Mehmet döneminde Osmanlı İmparatorluğu topraklarına katılan yöre; Yavuz Sultan Selim ve Kanuni Sultan Süleyman dönemlerinde Arz-ı Rum (Erzurum) eyaleti Paşa (Merkez) sancağına bağlıydı. Yöre 18. yüzyılda Sivas Beylerbeyliği’ ne bağlanmıştır. Doğu Roma ve Bizans döneminde Aşağı Ermenistan olarak bilinen yörede Osmanlı’nın son zamanlarına kadar Ermeni halkın yaşadığı bilinmektedir. Sultan Abdülmecit (1839-1861) zamanında, bölgedeki Ermeni nüfusun boşalttıkları yerlere Dersim yöresinden göç hareketleri yaşanmıştır. (Bu göçlerle yörede Koçgiri dokusu yer etmeye başlamıştır) İlçemizin yazılı kaynaklarda (Aziz B. Erdeşir Astrabadi’nin farsça yazılı Bezm-i Rezm adlı kitabının 494.sayfası--14. yy) geçen ilk ismi “Çit Sahrası (Çit Bucağı)” dır. 1870 yılında Koçgiri (Zara) nahiyesinin Sivas Merkez Sancağı’ na bağlı kaza statüsüne yükseltilmesinin ardından yöremiz, 1877 yılında “Baccı” adıyla Koçgiri ‘ye (Zara) bağlı bir nahiye olmuştur. Yine aynı yıllarda yaşanan 93 Harbi olarak bilinen 1876-78 Osmanlı-Rus savaşından sonra doğu illerimizin Rus ve Ermeniler tarafından işgal edilmesiyle, 9 Temmuz 1878 tarihli Nizamname gereğince, ilçenin dağ köylerine yerli halkın “Kars Göçmeni” adını verdiği Kırım ve Kafkas göçmenleri yerleştirilmiştir. bu olay 1870 Sivas Salnamesi’ne göre 271 hanedeki 1378 muhacir olarak belirtilmiştir. II. Abdülhamit döneminde bu göç-iskan hareketi gerçekleştiğinden 1890 yılında yöreye “Hamitâbad” adı verilmiştir. Yöre halkı arasında ise “muhacirler” (göçmenler) anlamında “Maciran” denmeye başlanmıştır. Yöremiz 1900 yılında bucak olmuş, 1911 yılında “Ümraniye (İmraniyye)” adını almıştır. 01.01.1948 tarihinde Zara ilçesinden ayrılıp “İmranlı” adıyla Sivas iline bağlı ilçe olmuştur.



İmranlı Coğrafyası

Kızıldağ (2950 m), Kösedağ (2810 m) ve Çengelli Dağı (2650 m) çevrelemiş olan İmranlı; Kızıldağ eteğinde Kızılırmak vadisinde kurulmuştur. İlçemizin en yüksek noktası “Peynirli Tepe” (3025 m) dir. Jeolojik yapısını gölsel tortullar oluşturur ( Tersiyer - 3. Jeolojik Zaman) . Bunlardan kaynaklı alçı taşı (jipsten) oluşan araziye yöre halkı ‘Pur‘ demektedir. Bu taş kimyasal erimenin en hızlı olduğu taşlardan biri olduğu için bölgede bol miktarda Karstik şekil yer almaktadır. Mağaralar, inler, obruklar, obruk gölleri ve daha çeşitli yer şekilleri oluşmuştur. Ülkemizin en büyük akarsuyu “Kızılırmak” (1355 m), ilçemiz sınırları içindeki Kızıldağ’ dan doğan 4 ayrı kolun , ilçemizin 6 km. doğusundaki Çukuryurt Köyü civarında birleşmesiyle oluşup ilçenin ortasından doğu-batı istikâmetinde akar. Kızılırmak üzerinde,ilçenin yaklaşık 4 km. doğusunda “İmranlı Barajı” bulunmaktadır. İmranlı’nın derelerinin bir kısmı Kızılırmak’ı oluştururken ,bir kısmı da İmranlı’nın doğu sınırını (Erzincan sınırı) oluşturan Karabudak Çayı’na ve onunla da Fırat’a kavuşmaktadır.





İlçemiz tamamen karasal iklim etkisinde olup %75 i dağlık ve engebeli arazi, %15 çayır-mera, %5 ovalık araziden oluşmuştur Bitki örtüsü genelde bozkır olup verimli tarım arazisi ve ormanları azdır. İklim şartlarının ağır olması ve rakımının yüksekliği sebebiyle kavak ve söğüt yetişmekte az da olsa bazı meyve ağacı türleri yetişmektedir. Toprak verimsiz olup,en fazla arpa,buğday ve yem bitkileri ekimi yapılmaktadır. Büyükbaş ve küçükbaş hayvancılık ile arıcılığın ilçemiz ekonomisindeki payı yüksektir. İlçemizin bazı yörelerinde krom madeni rezervi , Kızıldağ eteklerinde kuvartz, linyit maden rezervleri bulunmaktadır. İlçemizin büyük bir kısmı Kuzey Anadolu Fay Hattı üzerinde 1. derece deprem kuşağında yer almakta, Çengelli Dağı bölgesi 2. derece deprem kuşağında yer almaktadır.

Cogi Baba Köyü resmi internet sayfasına hoş geldiniz...

COGİ-DER

Cogibaba Dergisi

© Copyright 2006 cogibaba.net